środa, 25 stycznia 2017

Stephen King i rzecz o wampirach. Tak, to tekst o 'Miasteczku Salem' .

Przychodzę do was po raz kolejny z tekstem o książce Kinga. Muszę przyznać, że w tym właśnie momencie uśmiecham się do siebie wiedząc, że już chyba nikogo ten fakt nie dziwi. Zresztą.. wystarczy zobaczyć na sekcję bloga gdzie wypisane są etykiety i wszystko staje się jasne. Tak. To ja. Wygląda na to, że trochę lubię Kinga, więc nie wychwalając go od początku przejdę do porządku dziennego i tekstu właściwego (w którym zapewne będę wychwalać Kinga, pogódźcie się z tym).




'Miasteczko Salem' to prawdopodobnie (obok "Lśnienia", "Carrie", "Misery" i paru innych..) jedna z najbardziej rozpoznawalnych książek Kinga. Przynajmniej jeśli chodzi o sam tytuł, bo z treścią już bywa różnie. Jeśli podsuniecie osobie nieczytającej ten tytuł, coś zapewne zaświta jej w głowie, nie będzie tylko wiedziała gdzie dokładnie. Nie naśmiewam się, bo w sumie nie ma z czego. Sama nigdy nie wiem czego dotyczą książki, dopóki sama się za nie nie wezmę, więc.. no tak.. przechodząc do rzeczy.

'Miasteczko Salem' (zaczynając raz jeszcze ten jakże pouczający tekst) jest (uwaga, uwaga) książka o wampirach. Mam nadzieję, że nie pomyśleliście od razu o rodzinie Cullenów, bo to nie ten rodzaj wampirów. I w sumie kiedy zorientowałam się w końcu, że to powieść o wampirach, a właściwie zawierająca ten wątek, bałam się trochę, że King przekoloryzuje, co mi, jak wiecie, nigdy nie przeszkadza, ale jednak.. bałam się, że zrobi się z tego straszna bajeczka. No i w sumie wyszła trochę straszna, ale nie bajeczka. Bo King tym razem jest śmiertelnie poważny. Na tyle na ile poważny King może być.

Reasumując: Miasteczko Salem jest książką o wampirach. Idźmy dalej.

Możecie zacząć czytać od tego momentu.

Do miasteczka Salem wraca mężczyzna, który jak większość mężczyzn, był kiedyś chłopcem. Ben, bo tak ma na imię ów pisarz, który jest na tyle niemądry żeby wrócić do miasteczka swojego dzieciństwa, jeszcze właściwie nie wie w co się pakuje. Może to i lepiej. Gdyby wiedział za nic w świecie nie zechciałby zostać głównym bohaterem książki tego psychopaty (Panie King, kocham Pana). Wraca nie tylko dlatego, ze usycha z tęsknoty za miejscem tak wspaniałym i cudownym jak Salem (sarkazm, nie tęskni), ale też dlatego, że.. po pierwsze, pisze nową książkę, której miasteczko ma być jednym z głównym bohaterów, po drugie.. dom Martensów. Dom Martensów, w którym mąż brutalni zabił żonę a później siebie. Dom Martensów, w którym Ben jako mały chłopiec znalazł coś przerażającego. Dom Martensów, który w pewnym sensie (ale tylko w pewnym sensie) żyje własnym życiem.. dom, który przyciąga zło.

Jak wspomniałam nieco wyżej, bałam się, że King trochę przekoloryzuje. Z reguły jego powieści, szczególnie te opisywane jako straszne, balansują na tej krawędzi śmieszności i straszności, na szczęście raczej nie przekraczając tej delikatnej granicy. Miałam już w rękach książki, w których pisał o duchach, starych cmentarzach, złu w źle, telekinezie.. wszystko to było po części straszne same w sobie, bo realne. Dlatego kiedy zorientowałam się, że tym razem przyszło mi się zmierzyć z wampirami oblały mnie zimne poty. Nie dlatego, że wampiry mnie przerażają. Właśnie wręcz przeciwnie.. też mam za sobą etap podkochiwania się w Edwardzie, nie myślcie, że nie (chociaż może lepiej byłoby dla mnie gdybyście ciągle żyli w nieświadomości) i dlatego trochę spanikowałam. Na szczęście King to bydlak i już chyba nigdy nie pomyślę o wampirach jako o słodkich, pięknych, dobrych istotach. Wiecie co to oznacza? King nie przekoloryzował. Mógł, ale nie był nawet blisko tego. Był bezwzględny, polała się krew, zapadła cisza. Życie książkoholika bywa okrutne,

Nie będę nikogo okłamywać. Przeczytałam tą książkę, ponieważ zostałam do tego psychicznie zmuszona (pozdrawiamy z tego miejsca Konrada, jak się masz?). Dowiedziałam się, że nie mam prawa sięgnąć po następną część Mrocznej Wieży (jednej z najlepszych serii jakie miałam w swoich czytelniczych rączkach) dopóki nie przeczytam 'Miasteczka Salem'. Po takiej groźbie, jak się domyślacie, nie miałam wyjścia i w końcu przeczytałam tą nieszczęsną książkę o wampirach, która jest prawdopodobnie najlepszą książką o wampirach jaką miałam w rękach. Nie dyskredytując 'Zmierzchu', który w swoim czasie też był najlepszą książką o wampirach jaką czytałam (młoda byłam, głupia). Chociaż może jest jedną z najlepszych, nie można zapominać o 'Draculi' bo się Stoker obrazi.

To już prawie koniec tego wspaniałego tekstu. Powiem wam jedną, niezaprzeczalnie najprawdziwszą prawdę.. uwielbiam.. kocham Kinga. Nie tyle za jego powieści (chociaż też), co za sposób w jaki te powieści przekazuje. Czasami, na początku, trudno mi wejść w jego historię, ale jak już się to stanie.. przepadam. Znikam. Nie ma mnie dla świata. To wspaniałe i przerażające jednocześnie. King to człowiek słowa i grzesznikiem byłby ten, kto zabroniłby mu to słowo do niecnych celów wykorzystywać.

Stephen King, Miasteczko Salem, Wydawnictwo Prószyński i S-ka

3 komentarze:

  1. Na razie przeczytałam jedynie "Buick 8" Kinga, ale to była tak przeokropna nuda, że aż mi było żal samej siebie, iż chciałabym brnąć do końca... Jednak wierzę, że King potrafi tworzyć wspaniałe historie, więc muszę sięgnąć po jakiś klasyk jego autorstwa.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hahaha xd ja jeszcze nie czytałam tej powieści.. na pewno to się w końcu stanie, ale mnie może nie zanudzi;) będę trzymać kciuki żebyś znalazła coś dla siebie w twórczości Kinga.

      Usuń
  2. http://www.pangrodzki.pl - blog artysty, pisarza

    Zobacz moją nową książkę science-fiction i muzykę elektroniczną oraz obrazy olejne na płótnie.

    OdpowiedzUsuń